این شاهنامه اسطوره نیست

در بخشی از کتاب «این شاهنامه اسطوره نیست» می‌خوانیم:

در پی تصرف شهر بندری فاو و انسداد مسیر دستیابی کشور عراق به آب‌های آزاد جهان طی عملیات آبی_خاکی والفجر_ ۸ که موازنه‌ی سیاسی_نظامی جنگ را به سود جمهوری اسلامی ایران تغییر داد، ارتش بعث با انتخاب تاکتیکی جدید، در صدد برآمد تا از لاک دفاعی بیرون آمده و دیگر بار شیوه‌ای هجومی اتخاذ کند. تاکتیکی که در سال‌های پیشین جنگ، خصوصاً پس از عملیات خیبر نیز، دشمن آن را با وسعت بسیار محدودتری در هورالعظیم، به کار برده بود. در پیوند با همین نکته، در کتاب مهران در تحولات جنگ ایران و عراق می خوانیم: «… آنچه در اظهار نظرها و تفسیرهای اخبار نظامی پس از پیروزی رزمندگان ایران در عمليات والفجر_ ۸ و تصرف شهر بندری و استراتژیک فاو و نیز شکست‌های پی در پی قوای دشمن در بازپس‌گیری آن فراوان به چشم می‌خورد، حکایت از انهدام وسیع سازمان رزم ارتش بعث، فقدان توان رزمی نظامیان این کشور و … داشته است که فراوانی این اخبار، به طوری جدی اعتبار سیاسی نظامی حکام بغداد را زیر سوال برده بود. برخی تحلیلگران، تصرف فاو توسط ایرانیان را همانند چنگی در گلوی رژیم صدام تلقی می‌کردند که تنها وقوع یک معجزه می‌تواند او را از مهلکه نجات دهد. برخی دیگر احتمال بروز نوعی چالش امنیتی در داخل عراق و عدم کنترل اوضاع را مورد توجه قرار دادند و تعدادی نیز بروز تغییرات نظامی را خط پایانی بر تفوق نظامی عراق که به ظاهر به دقت رسم شده بود، تفسیر کردند و آن را لطمه‌ای جدی برای حکومت بعث دانستند. عده‌ای دیگر از کارشناسان سیاسی، پیروزی به دست آمده در منطقه عملیاتی فاو را، امتیاز مهم نظامی برای ایران و نقطه عطفی در تاریخ جنگ پنج و نیم ساله اعلام کردند.